Kυριακή ΙΕ΄ Λουκᾶ Ἡ σωτηρία τοῦ Zακχαίου

Kυριακή ΙΕ΄ Λουκᾶ | Ἡ σωτηρία τοῦ Zακχαίου.

Ἡ πλεονεξία εἶναι παλαιά ζύμη, καί ὅπου πέση δημιουργεῖ βόρβορον, καί ὅποιος κερδίση ὀλίγα ἀπό ἀδικίαν, ὅλον του τό πρᾶγμα ἐζύμωσε καί ἐζημίωσε, καί χάνει τά πολλά πού εἶχε, γιά τά ὀλίγα πού ἀδίκως ἀπόκτησεν.

Ἐάν αὐτοί πού δέν θρέψουν πεινῶντα γιά τόν Χριστόν, καί δέν ποτίσουν διψῶντα, οὔτε γυμνόν ἐνδύσουν, καταδικάζονται μαζί μέ τόν διάβολον στό ἄσβεστον πῦρ, τί θέλουν ἀπογίνει ὅσοι ἁρπάζουν τόν ἄρτον τῶν πτωχῶν, ἤ καί καταφρονοῦν αὐτούς;

Τίς ἡμέρες ἐκεῖνες διήρχετο ὁ Ἰησοῦς τήν Ἱεριχώ καί ὑπῆρχεν ἐκεῖ ἕνας ἄνθρωπος πού ἐκαλεῖτο Ζακχαῖος• ἦταν ἀρχιτελώνης καί πολύ πλούσιος. Αὐτός, ἀκούοντας τά μεγάλα θαυμάσια πού ἐπετέλει ὁ Ἰησοῦς, ἐξεπλήττετο καί ἐπεθύμει νά τόν ἰδῆ. Ἐπειδή ὅμως ἦταν μικρόσωμος καί ἐμποδίζετο ἀπό τό πλῆθος, γιά νά ἐπιτύχη τοῦ ποθουμένου ἀνέβη σ’ ἕνα δένδρον πού εὑρίσκετο στόν δρόμον ἀπ’ ὅπου ἔμελλε νά διέλθη ὁ Κύριος. ῞Οταν ἔφθασεν ὁ Ἰησοῦς στό σημεῖον αὐτό τοῦ δένδρου, ἐσήκωσεν τούς ὀφθαλμούς καί τόν εἶδε καί, χωρίς νά τόν γνωρίζη πρότερον, τόν ἐφώναξε μέ τό ὄνομά του καί τοῦ εἶπε• «Ζακχαῖε, κατέβα γρήγορα, διότι σήμερον θά μείνω στό σπίτι σου». Σταθείς ὁ Ζακχαῖος ἐμπρός στόν Κύριον λέγει• ἰδού Κύριε τά ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, τά δίδω στούς πτωχούς. Καί ἄν τυχόν σὰν τελώνης μετεχειρίσθην συκοφαντίαν καί ψευδεῖς καταγγελίες γιά νά ἀδικήσω κανένα συμπολίτην μου, τοῦ τό ἐπιστρέφω τετραπλασίως. Ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπε• «σήμερον στό σπίτι αὐτό, τόσον στόν οἰκοδεσπότην, ὅσον καί στούς οἰκείους του, συνετελέσθη διά τῆς ἐπισκέψεώς μου σωτηρία• γι’ αὐτό ἦλθεν ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ στήν γῆν, γιά νά ζητήση καί σώση, τό χαμένον πρόβατον πού ἐκινδύνευε νά ἀποθάνη στήν ἁμαρτίαν».

Γιά νά δείξη ὁ Εὐαγγελιστής τήν ἀσθένειαν τῆς ψυχῆς τοῦ Ζακχαίου, λέγει πώς ἦταν πλούσιος, ἐπειδή μεγάλον ἐμπόδιον εἶναι ὁ πλοῦτος γιά τήν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτήν τήν ἀσθένειαν ἔχοντας ὁ Ζακχαῖος, ἦταν τυφλός στήν ψυχήν καί στήν διάνοιαν, ἀλλά ὁ πανάγαθος Θεός τόν ἐφώτισε, προβλέποντας τήν διόρθωσίν του, καί κατανυγείς στήν καρδίαν, ἐμίσησε τήν φιλαργυρίαν, καί ἔγινεν ἄλλος ἐξ ἄλλου• ἀπό τελώνης ἀκτήμων, ἀπό ληστής ἐλεήμων, καί ἀπό τύραννος φιλάνθρωπος

῎Ω ταχείας μεταβολῆς καί θαυμασίας ἀλλαγῆς! νά γίνη σὲ μίαν ὥραν ὁ φιλάργυρος σπλαγχνικός, καί ὁ ἄδικος δίκαιος• αὐτοδίδακτος, χωρίς νά ἀκούση κάποια διδαχήν προηγουμένως ἀπό τόν Χριστόν• μόνον ἀπό τήν καλήν του προαίρεσιν ἔδωκε τά μισά ἐλεημοσύνην, καί τά ἐπίλοιπα ἐκράτησεν ὄχι γιά τίς ἀνάγκες του, ἀλλά γιά νά ἀποδώση τετραπλασίως ὅλες τίς ἀδικίες πού ἔκαμεν.

῎Ας ἀκούσουν οἱ ἄδικοι καί ἅρπαγες νά μιμηθοῦν τοῦτον τόν δίκαιον, νά ἐπιστρέψουν ὀπίσω τίς ἀδικίες, ἐάν ποθοῦν τήν σωτηρίαν τους• ἀλλοιῶς δέν εὑρίσκουν καμμίαν ἄνεσιν μετά θάνατον. ῞Οσοι δέ ἀδικεῖτε τούς συνανθρώπους, φοβηθῆτε καί τρομάξατε• γιατί ἐσεῖς μέν ἔχετε δύναμιν καί πλοῦτον, αὐτοί ὅμως ἔχουν τούς στεναγμούς καί τά δάκρυα πού χύνουν γιά τίς ἀδικίες πού κάμνετε, τά ὁποῖα ἀνεβαίνουν στόν οὐρανόν καί ζητοῦν ἀπό τόν Θεόν ἐκδίκησιν.

῎Ας μή ἀναμένωμε τήν αὔριον, διότι δέν γνωρίζομεν τί θέλει γίνει μέχρι αὔριον• μόνον σήμερον ἐπίστρεψον στόν Χριστόν, καί τότε τόν ὑποδέχεσαι στήν οἰκίαν σου.

Ἐάν θέλωμε καί ἡμεῖς νά ὑποδεχθοῦμεν τόν Κύριον στά σπίτια μας καί νά τόν φιλεύσουμε πλούσια, ἄς προσκαλοῦμε τούς ξένους καί πτωχούς νά ἔρχωνται στό σπίτι μας• γιατί ὅσον καλόν στούς πτωχούς καί ξένους κάμνομεν, αὐτοῦ τοῦ Δεσπότου τό κάμνομεν καί αὐτός εἶναι χρεώστης νά μᾶς τό ἀνταποδώση μυριοπλάσια, κάμνοντάς μας κοινωνούς καί κληρονόμους τῆς Βασιλείας του, καθώς μᾶς ἔταξε, τῇ αὐτοῦ φιλανθρωπίᾳ καίχάριτι, σύν Πατρί καί Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί στούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


ΠΡΟΪΟΝΤΑ