Kυριακή ΙΒ΄ Λουκᾶ | Ἡ θεραπεία τῶν δέκα λεπρῶν

Kυριακή ΙΒ΄ Λουκᾶ | Ἡ θεραπεία τῶν δέκα λεπρῶν

Ἡ εὐχαριστία κάμνει αὐτούς πού τήν ἔχουν εὐγνώμονες, ἡ δέ ἀχαριστία κάμνει τούς φίλους της σκληρούς καί ἀγνώμονες• ἡ εὐχαριστία μᾶς χαρίζει ὅσα καλά ἔχομεν, τά συντηρεῖ καί τά διαφυλάττει, ἐνῶ διώκει μακράν ὅλα τά κακά καί βλαβερά• ἡ δέ ἀχαριστία σκορπίζει τά καλά πού  ἔχομεν, καί μᾶς προξενεῖ πολλές ζημίες καί τήν αἰωνίαν κόλασιν.

Παρακαλῶ σας λοιπόν, ἀδελφοί, νά εὐχαριστοῦμεν σ’ ὅλα τόν Κύριον, διότι ὅσον βλέπει ἄνθρωπον εὐγνώμονα, νά τόν εὐ- χαριστῆ καί νά τόν δοξάζη, τότε καί Αὐτός πληθύνει τά θεῖα δωρήματα, καί τοῦ δίδει περισσότερα• τόν δέ ἀγνώμονα καί ἀ- χάριστον τόν ἀποστερεῖ ἀπό παντός ἀγαθοῦ. Τό ὅτι εἶναι ἀλη- θινά τά λεγόμενα, μᾶς τό ἀποδεικνύει σαφέστατα ὁ θεσπέσιος Λουκᾶς, διηγούμενος τήν κάθαρσιν τῶν δέκα λεπρῶν.

Διήρχετο ὁ Χριστός διά μέσου τῶν συνόρων τῆς Σαμαρείας καί Γαλιλαίας, καί τόν συνήντησαν δέκα λεπροί οἱ ὁποῖοι ἀπό μακρυά ἔβγαλαν δυνατήν φωνήν καί εἶπαν• Ἰησοῦ, Κύριε, κάμε ἔλεος σὲ μᾶς καί θεράπευσέ μας. ῞Οταν τούς εἶδεν ὁ Χριστός, εἶπε πρός αὐτούς• «πηγαίνετε καί δείξατε τό σῶμα σας στούς ἱερεῖς». Καί συνέβη τοῦτο• ὅταν αὐτοί ἐπήγαιναν νά ἐξετασθοῦν, ἐκαθαρίσθησαν ἀπό τήν λέπραν. Ἰδών ὁ ἕνας ὅτι ἐθεραπεύθη ἀπό τήν λέπραν, ἐπέστρεψεν ἐκφράζων τήν χαράν καί εὐγνωμοσύνην του, καί ἐδόξαζε τόν Θεόν, πού διά μέσου  τοῦ Ἰησοῦ ἐθεραπεύθη. Καί, ἀφοῦ ἔπεσεν στούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ τόν εὐχαρίστει. Ἀπεκρίθη δέ ὁ Ἰησοῦς καί εἶπε• «δέν ἐκαθαρίσθησαν καί οἱ δέκα; Οἱ ἄλλοι ἐννέα ποῦ εἶναι;». Καί εἶπεν πρός τόν ἰαθέντα• «ὕπαγε• ἡ πίστις σου σέ ἔσωσεν».

Αὐτοί οἱ δέκα λεπροί μέ τρόπον ἀναγωγικώτερον, προεικόνιζαν ὅλην τήν ἀνθρωπίνην φύσιν, ἡ ὁποία ἦταν ὅλη λελεπρωμένη καί ἄχρηστος ἀπό τήν ἁμαρτίαν, καί διωγμένη δικαίως ἀπό τόν Παράδεισον, καθώς ἦσαν καί οἱ λεπροί ἐξωρισμένοι ἀπό τά Ἱεροσόλυμα• καί δέν ἦταν δυνατόν νά ἰατρευθῆ ἀπό κάποιον ἄλλον ἱερέα ἤ Λευΐτην ἤ Προφήτην ἤ καί ῎Αγγελον, ἐάν δέν ἤρχετο τῆς μεγάλης βουλῆς τοῦ Ὑψίστου ὁ συνάναρχος αὐτῷ καί ὁμοούσιος ῎Αγγελος, νά κατεβῆ ἀπό τούς Οὐρανούς, νά γίνη ἄνθρωπος, γιά νά σώση τόν ἄνθρωπον.

῞Ολοι λοιπόν οἱ ἄνθρωποι εἶχαν αὐτήν τήν λέπραν, καί δέν ἦταν κανείς καθαρός ἀπό ἁμαρτήματα• καί ὅλους μόνος ὁ Δεσπότης Χριστός, ὁ πάνσοφος ἰατρός, ἐθεράπευσεν. Ἀλλά καί τώρα, ποῖος ἀπό μᾶς εἶναι ὁπού νά μήν ἔχη αὐτήν τήν λέπραν τῆς ἁμαρτίας ἐπάνω του; Οὐδείς. Ποῖος ἠμπορεῖ νά καυχηθῆ πῶς ἔχει καθαράν ἀπό ἁμαρτήματα τήν συνείδησιν; Κακή λέπρα εἶναι ἡ φιλαργυρία, καί ὄντως πάθος ἀνιάτρευτον. Καθώς ἡ λέπρα καταδαπανᾶ καί τρώγει τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, ἔτσι καί ἡ φιλαργυρία τρώγει τήν ψυχήν καί τήν φθείρει, ὁμοίως καί τά ἄλλα ἁμαρτήματα.

Ὁ Χριστός δέν ἠθέλησε νά θεραπεύση τούς λεπρούς ἀμέσως, ὅπως ἠμποροῦσεν, ἀλλά τούς ἔστειλεν στούς ἱερεῖς, γιά νά μᾶς δείξη ὅτι τῶν ἱερέων πνευματικῶν ἔδωκεν τήν ἐξουσίαν νά ἰατρεύουν κάθε ἀσθένειαν ψυχῆς  καί  σώματος.  ῎Ας  ὑπάγωμεν καί ἡμεῖς στούς πνευματικούς ἱερεῖς μας, νά φανερώση κάθε ἕνας τό πάθος του καί νά λάβη τήν ἴασιν, διότι ἡ μετάνοια ἔχει τόσην χάριν καί δύναμιν, ὥστε μόλις ξεκινήση κανείς μέ συντετριμμένην καρδίαν νά ὑπάγη στόν πνευματικόν νά εἰπῆ τίς ἁμαρτίες του, πρίν νά φθάση ἐκεῖ, λαμβάνει ἀοράτως  ἀπό  τόν Θεόν τήν συγχώρησιν καί ἴασιν, καθώς καί οἱ λεπροί πρίν φθάσουν στούς ἱερεῖς ἰατρεύθησαν.

Εἶναι μερικοί πού λέγουν ὅτι δέν χρειάζομαι νά εἰπῶ κανενός τίς ἁμαρτίες μου, φθάνει πού τίς γνωρίζει ὁ  Θεός•  τίς  ἠξεύρει ὁ Θεός, ἀλλά ἄν δέν τίς ἐξομολογηθῆς στόν ἱερέα πού εἶναι τοῦ Χριστοῦ ἐπίτροπος, δέν σώζεσαι ῎Ας κάμωμεν τρόπον νά ἐξαλείψωμεν  ἀπό  τίς  ψυχές  μας τήν λέπραν, νά λάβωμεν μέ τήν ἐξομολόγησιν τήν τελείαν κάθαρσιν• ἔπειτα, ἀφοῦ καθαρισθοῦμεν ἄς μή φανῶμεν ὡσάν τούς ἐννέα, ἀχάριστοι τῆς χάριτος,  ἀλλά  ἄς  μιμηθοῦμε  τόν  δέκατον ὡς καλόγνωμον, καί ἄς εὐχαριστοῦμεν καθ’ ἑκάστην τόν Κύριον, ἐνθυμούμενοι τίς εὐεργεσίες του,  διότι  ἔτσι  γινόμεθα  κληρονόμοι τῶν μελλόντων ἀγαθῶν τῆς αἰωνίου μακαριότητος• ἧς γένοιτο πάντες ἡμεῖς νά ἐπιτύχωμεν ἐν αὐτῷ Χριστῷ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα, καί τό κράτος τώρα καί πάντοτε, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


ΠΡΟΪΟΝΤΑ