Ιερό Κελί της Παναγίας Πορταϊτίσσης, της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής των Ιβήρων Αγίου Όρους, το επονομαζόμενο και Κάθισμα της Παναγίας.

Στα χρόνια της δεύτερης εικονομαχίας η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Πορταΐτισσας ήταν φυλαγμένη, όπως αναφέρει η παράδοση, στη Νίκαια της Μικράς Ασίας από μια ευσεβή γυναίκα και τον μοναχογιό της. Οι εικονομάχοι ανακάλυψαν την εικόνα και απείλησαν τη γυναίκα πως θα την σκοτώσουν. Τη νύχτα, αφού προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα, κατέβηκε στην παραλία και την έριξε στη θάλασσα για να μην την καταστρέψουν. Η ευσεβής γυναίκα έκλαιγε και θρηνούσε για την απώλεια της εικόνας, αλλά η Υπεραγία Θεοτόκος την παρηγόρησε στον ύπνο της λέγοντάς της, ότι την εικόνα θα την στείλει σ’ ένα τόπο, όπου θα την προσκυνούν εις τους αιώνες πολλές φυλές και γλώσσες.

Παναγία Πορταϊτίσσα

Μετά την εμφάνιση της Παναγίας, η γυναίκα εκμυστηρεύτηκε το όνειρο στον μοναχογιό της και τον προέτρεψε να φύγει και να πάει στην Ελλάδα. Το παιδί έφυγε και πήγε στον Άθωνα, όπου εμόνασε. Ως μοναχός πλέον ασκήτεψε στον τόπο πού αργότερα ιδρύθηκε ἡ μονή των Ιβήρων. Εκεί πληροφόρησε τους άλλους μονάχους για το ιστορικό της θαυματουργής εικόνας. Μετά από αρκετά χρόνια, το 1004 μ.Χ., η εικόνα εμφανίστηκε να επιπλέει όρθια επάνω στη θάλασσα ακριβώς μπροστά στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους. Οι μοναχοί θαύμασαν το γεγονός και προσπάθησαν να βγάλουν την εικόνα από τη θάλασσα. Ωστόσο μία αόρατος δύναμη τους εμπόδιζε.

Μεταξύ των μονάχων ασκήτευε και ένας μοναχός με το όνομα Γαβριήλ. Σε αυτόν παρουσιάστηκε η Παναγία και του είπε τα εξής:

“Να πεις στον ηγούμενο και τους αδελφούς ότι θα σας παραδώσω την εικόνα μου, για να σας προστατεύει. Θα μπεις κατόπιν στη θάλασσα, θα περπατήσεις επάνω στα κύματα, κι έτσι θα καταλάβουν όλοι την εύνοια μου για το μοναστήρι σας”.

Ο ασκητής υπάκουσε και κατέβηκε στον αιγιαλό και προσκαλούμενος από τη Παναγία Θεοτόκο βάδισε χωρίς δισταγμό επάνω στην θάλασσα, πλησίασε την εικόνα και αφού την ασπάστηκε με πολλή ευλάβεια την μετέφερε στην παράλια. Στο σημείο όπου την ακούμπησε ανέβλυσε άγιασμα, το οποίο ρέει αδιάκοπα μέχρι και σήμερα.

Ο ασκητής Γαβριήλ μαζί με τον ηγούμενο και τους μοναχούς, μετέφεραν την εικόνα στο καθολικό της Μονής και την εγκατέστησαν σε περίοπτη θέση. Την επόμενη ημέρα όμως δεν την βρήκαν μέσα στην εκκλησία, αλλά επάνω από την πύλη. Αυτό επαναλήφθηκε αρκετές φορές κι έτσι οι μοναχοί κατάλαβαν ότι η Παναγία θέλει να μείνει πλησίον της πύλης.

Η Παναγία εμφανίστηκε και στον Γαβριήλ και του είπε: “Να πεις στους αδελφούς να μην μ' ενοχλούν. Δεν ήρθα εδώ για να φυλάγομαι από σας αλλά για να σας φυλάγω. Όσοι ζείτε στο Όρος τούτο ενάρετα να ελπίζετε στην ευσπλαχνία του Υιού μου. Γιατί, όσο υπάρχει η εικόνα μου μέσα στη Μονή σας η χάρη και το έλεός Του θα σας επισκιάζουν πάντοτε”

Μετά απ’ αυτό έχτισαν ωραίο παρεκκλήσι δίπλα στην πύλη της Μονής και η εικόνα εγκαταστάθηκε στο σημείο όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα.


ΠΡΟΪΟΝΤΑ